حسن زعیم

وكیل مبارز مجلس شوراى ملى فرزند سیدصادق و خواهرزاده‏ى وحیدالملك شیبانى، در 1263 در كاشان متولد شد. تحصیلات خود را در كاشان در حد متعارف انجام داد و در جوانى به وزارت دارائى رفت. تدریجا مراحل ترقى را پیمود تا به ریاست مالیه كاشان رسید. در انتخابات دوره‏ى پنجم كاندیداى مجلس شوراى ملى شد و سرانجام از شوشتر به وكالت برگزیده شد. وى پس از ورود به مجلس، از مشى سیاسى مدرس پیروى نمود و جزء اقلیت تندروى مجلس شد. اقلیت مجلس تمام مبارزاتشان براى جلوگیرى از روى كار آمدن رضاخان پهلوى بود. زعیم گرچه از نطق و بیان بهره‏اى نبرده بود، مع‏الوصف در اقلیت از لحاظ راى تابع مدرس شد و به سلطنت رضاخان راى نداد. در دوره‏ى ششم، زعیم از كاشان به مجلس راه پیدا كرد. گرچه در آن مجلس مبارزه‏اى وجود نداشت ولى باز هم به لوایح دولت راى كبود مى‏داد. پس از پایان مجلس ششم، به دنبال دستگیرى و تبعید سیدحسن مدرس به خواف و توقیف و تبعید ملك‏الشعراى بهار به اصفهان، زعیم سخت به وحشت افتاد. سرانجام در سال 1308 از طرف شهربانى توقیف و زندانى شد. با زحمات زیاد توانست اجازه‏ى خروج از ایران بگیرد. به اروپا رفت و كشور فرانسه را براى اقامت خود انتخاب نمود. در آنجا دكانى دائر كرد و به شغل خواروبار فروشى پرداخت. بعد از شهریور 1320 كه رضاشاه از ایران رفت، تمام كسانى كه تبعید و یا از ترس فرار كرده بودند، بازگشتند ولى باز زعیم از آمدن تحاشى مى‏نمود. در حكومت قوام‏السلطنه به ایران آمد، مجددا وارد بازیهاى سیاسى شد. حزب وحدت را برپا ساخت. در انتخابات دوره‏ى شانزدهم كاندیداى مجلس شوراى ملى از تهران بود. در همان سال (1328) در تهران درگذشت.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.